Advies over Wonen in de Metropool, Woonvisie Amsterdam tot 2020: Durf te kiezen
ARS document - serie: 2008 nr: 01-08 [januari]
[download dit document][inhoudsopgave] [samenvatting] [aanbevelingen]
- INLEIDING
- EMANCIPATIESTAD
- BETAALBARE STAD
- TOPSTAD
- ONGEDEELDE STAD
- VERNIEUWDE STAD
- WONEN IN DE METROPOOL
SAMENVATTING
| De Amsterdamse Raad voor de Stadsontwikkeling (ARS) is blij dat Wonen in de Metropool niet alleen over kwantiteit en betaalbaarheid, maar ook over kwaliteit gaat. Het is een ambitieuze Woonvisie geworden die aangeeft wat voor stad Amsterdam wil zijn en hoe het wonen daaraan kan bijdragen. Tegelijk constateert de ARS dat in de Woonvisie veel ambities worden opgestapeld die ogenschijnlijk moeilijk met elkaar zijn te verenigen. De ARS adviseert om deze dilemma's duidelijk te benoemen en daarin ook keuzen te maken en doet daartoe een aantal aanbevelingen. Een dilemma dat een stempel drukt op de hele Woonvisie is het succesverhaal van Amsterdam als dynamische topstad versus de betrekkelijk conserverende ambities op het gebied van betaalbaarheid en ongedeeldheid. De Woonvisie gaat dit dilemma uit de weg en dat leidt tot een krampachtige houding ten opzichte van 'de markt'. Dat is volgens de ARS onrealistisch en ook niet nodig. Onrealistisch omdat een woonvisie anno 2008 niet meer om de markt heen kan: de tijd van zwaar gesubsidieerde woningbouw ligt al jaren achter ons en de macht van het gemeentebestuur is beperkt. Niet nodig, omdat meer marktwerking de Amsterdamse woningmarkt beter zal laten functioneren en juist kan helpen de doelstellingen van de Woonvisie te realiseren. Amsterdam is populair en wil een topstad worden. Dit lokt investeringen uit en verbeteringen in de woningvoorraad, die door particulieren worden opgebracht. Logisch gevolg is dat de prijzen stijgen op gewilde plekken en dat delen van de stad niet meer voor iedereen betaalbaar zijn. Dit hoeft het op zich loffelijke streven naar een ongedeelde en betaalbare stad niet in de weg te staan: Amsterdam blijft ongedeeld en betaalbaar, zij het niet tot op blokniveau. Er zijn nog genoeg gebieden die voor komende generaties pioniers aantrekkelijk en toegankelijk zijn. De sociale huurvoorraad is nog altijd aanzienlijk. De gemeente profiteert ook van meer marktwerking. Investeer het geld dat hieraan wordt verdiend selectief, vooral in de vernieuwingsgebieden buiten de ring. Een ander dilemma is dat tussen de emancipatiestad en de behoefte aan stabiliteit in de te vernieuwen delen van de stad. In de emancipatiestad Amsterdam is het geen probleem als mensen hun wooncarrière elders in de regio voortzetten. De dynamiek, waarmee dit in de centrale stadsdelen gepaard gaat houdt de stad jong en fris. Vooral voor de vroeg naoorlogse stadsdelen is de emancipatiemachine echter geen toepasselijke metafoor. Daar is juist meer stabiliteit gewenst en is het vertrek van 'sociale stijgers' helemaal niet zo positief. De vernieuwing van deze stadsdelen zou daarom in dienst moeten staan van hun wooncarrières. Dit vereist minder denken vanuit kwantiteit, grondopbrengst en stedebouwkundige dogma's en meer vanuit de wensen van de opkomende middenklasse gezinnen uit deze gebieden zelf. Tot slot wil de ARS er zijn waardering over uitspreken dat Wonen in de Metropool Amsterdam in een regionale context heeft geplaatst. De volgende stap is een woonvisie die ook echt over de metropool Amsterdam gaat. |
AANBEVELINGEN
|